De klap kwam zo hard dat mijn hoofd opzij schoot en mijn oor begon te suizen. Een seconde lang hoorde ik niets behalve het gerinkel van een wijnglas dat van de tafel rolde en op de tegelvloer brak. Toen voelde ik de warmte op mijn wang. Mijn schoonmoeder Marijke stond pal voor me in haar donkergroene kerstjurk, haar hand trilde nog in de lucht.
Rond de eettafel zat de hele familie verstijfd: mijn man Daan, mijn schoonvader Willem, mijn schoonzus Sanne en haar vriend Koen. Zelfs de kinderen van Sanne waren stilgevallen. ‘Je denkt zeker dat je slim bent, hè? ’ siste Marijke.
Ik proefde metaal in mijn mond. Mijn vingers klemden zich om de rugleuning van een stoel omdat mijn knieën het bijna begaven. Daan stond op, maar niet om mij vast te pakken. Hij keek me aan alsof ik degene was die het kerstdiner had verpest.
‘Tessa,’ zei hij zacht, bijna waarschuwend. ‘Zeg gewoon waar dat geld is. ’
Dat was het moment waarop ik begreep dat er iets veel groters speelde dan een verdwenen envelop. Ze hadden al besloten dat ik schuldig was.
Allemaal. Maar twee uur later zou Marijke ontdekken dat zij degene was die een leugen had beschermd, en dat de vrouw die ze zojuist had geslagen de enige was die haar nog uit de problemen kon helpen. Drie maanden eerder dacht ik oprecht dat ik geluk had gehad met mijn huwelijk. Daan en ik woonden in een rijtjeshuis in Houten, in een rustige straat met voortuintjes waar iedereen in december dezelfde soort lichtjes ophing.
Niet uit originaliteit, maar omdat de hele buurt ieder jaar bij dezelfde bouwmarkt dezelfde korting kreeg. Ons huis was niet groot: een woonkamer met openslaande deuren naar een smalle tuin, drie slaapkamers en een zolder waar Daan zijn racefiets, dozen met oude studieboeken en een kapotte hometrainer bewaarde. Ik werkte vier dagen per week als financieel medewerker bij een zorgorganisatie in Utrecht. De andere dag werkte ik meestal thuis aan de eettafel met een grote mok thee en onze rode kater Frits op mijn toetsenbord.
Daan werkte als accountmanager bij een bedrijf in technische beveiliging. Hij was goed in praten met mensen, goed in beloven en volgens hem ook heel goed in onderhandelen. Dat laatste zei hij vooral wanneer hij thuiskwam met iets dat we niet nodig hadden. ‘Deze barbecue was afgeprijsd van negenhonderd naar zeshonderdvijftig euro,’ zei hij eens trots.
‘Maar we hebben al een barbecue. ’
‘Ja, maar die heeft geen ingebouwde thermometer. ’
‘Daan, wij eten twee keer per jaar buiten. ’
Hij lachte, kuste mijn voorhoofd en zei: ‘Je leeft maar één keer, Tess.
’
Dat soort momenten waren typisch voor ons. Ik maakte me druk om cijfers en plannen; hij trok me uit mijn hoofd. Als ik nerveus werd over de hypotheekrente of mijn werk, sleepte hij me mee naar de film, naar een terras aan de Oude Gracht of naar zijn ouders in Amersfoort. Bij Marijke en Willem stond altijd koffie klaar met een schaal gevulde koeken waar Marijke zelf nooit van at.
‘Neem nog een stuk, meisje,’ zei ze dan. ‘Je bent zo slank als een lat. ’
Ik wist dat het niet alleen een compliment was. Marijke kon aardig zijn op een manier die je het gevoel gaf dat je beoordeeld werd.
Als ik een nieuwe jas droeg, vroeg ze hoeveel die had gekost. Als ik vertelde dat ik een drukke week had gehad, zei ze dat ze in haar tijd ook gewoon vijf kinderen had kunnen opvoeden zonder altijd over stress te praten. Toch probeerde ik het goede in haar te zien. Ze was weduwe geweest voordat ze Willem ontmoette, had jarenlang alleen voor Daan en Sanne gezorgd en droeg dat verleden als een soort bewijs van haar eigen onbreekbaarheid.
Ze vond het moeilijk om hulp te vragen. Ze vond het nog moeilijker als iemand anders iets beter wist. Met kerst kwamen we altijd bij haar. Maar daar begon Marijke al in november over.
‘Eerste kerstdag om half drie,’ zei ze aan de telefoon. ‘En niet te laat, want de rollade moet rusten. ’
‘Wat moet een rollade precies rusten? ’ vroeg ik.
‘Jij maakt grapjes, maar je zult zien dat jij later ook niet meer tegen haast kunt. ’
Daan rolde met zijn ogen zodra ze had opgehangen. ‘Mijn moeder is nu eenmaal mijn moeder. ’
‘Dat begrijp ik,’ zei ik.
‘Maar soms lijkt het alsof kerst een militaire operatie is. ’
‘Ach, laat haar. Ze vindt het gewoon fijn als iedereen er is. ’
Dat geloofde ik.
Ik geloofde ook dat Daan en ik sterk genoeg waren om de kleine steken, de bemoeienis en de familieverwachtingen te verdragen. We waren bijna zeven jaar samen, vier jaar getrouwd. We hadden moeilijke dingen meegemaakt: mijn miskraam in het tweede jaar van ons huwelijk, de periode dat Daan een andere baan zocht, de maanden waarin mijn vader in het ziekenhuis lag na zijn hartoperatie. Daan was er toen voor me geweest.
Hij had naast mijn bed gezeten toen ik na de curetage wakker werd en alleen maar kon huilen. Hij had mijn vader naar afspraken gereden toen ik het niet redde naast mijn werk. Hij kon onhandig zijn, vergeetachtig en soms irritant nonchalant, maar ik had nooit getwijfeld aan zijn loyaliteit. Misschien was dat mijn grootste fout.
Eind september kreeg ik een telefoontje van notaris Van Dijk uit Nieuwegein. Mijn tante Els, de oudere zus van mijn moeder, was overleden. Ze had geen kinderen en nauwelijks contact met de rest van de familie. Ik had haar de laatste jaren wel af en toe bezocht in haar appartement in Zeist, niet omdat ik iets verwachtte, maar omdat ik haar graag mocht.
Tante Els rook altijd naar Nivea en oude boeken. Ze was direct, droog en had een hekel aan mensen die om de hete brij heen draaiden. ‘Als je iets wilt, moet je het zeggen,’ had ze me eens verteld terwijl ze de plantjes op haar balkon water gaf. ‘Niemand kan gedachten lezen, en wie dat wel beweert wil meestal dat jij je schuldig voelt.
’
Na haar begrafenis, die klein en stil was, zat ik bij de notaris met een map op mijn schoot. Van Dijk sprak rustig, bijna plechtig. ‘Uw tante heeft u benoemd als enig erfgename,’ zei hij. Ik knipperde een paar keer.
‘Maar er zijn toch ook neven? ’
‘Daar heeft zij bewust van afgezien. In haar testament noemt ze u bij naam. ’
Ik hoorde woorden als appartement, spaarrekening, effectenrekening en belastingaangifte, maar ze kwamen niet echt binnen.
Pas toen hij een bedrag noemde, voelde ik mijn handen koud worden. Na aftrek van kosten en belastingen zou er ongeveer 186. 000 euro overblijven. Ik schaamde me bijna voor de eerste gedachte die door me heen schoot.
Onze hypotheek. Niet een nieuwe auto, geen verre reis, geen designkeuken. Gewoon rust. Een buffer.
Misschien minder uren werken. Misschien eindelijk een klein huisje aan zee huren zonder elke euro om te draaien. Die avond vertelde ik het aan Daan. Hij liet zijn vork op zijn bord vallen.
‘Honderdzesentachtigduizend,’ herhaalde hij ongeveer. ‘Dat is ongelooflijk veel geld, Tess. Wat zou Els blij zijn geweest dat jij hiermee iets moois kunt doen. ’
Ik drukte mijn gezicht tegen zijn trui.
‘Ik voel me er vooral verdrietig om. ’
‘Natuurlijk,’ zei hij. ‘Maar je hoeft je niet schuldig te voelen. Zij wilde dit.
’
De dagen daarna was Daan opvallend enthousiast. Hij stuurde links naar hypotheekadviseurs, rekende uit hoeveel rente we zouden besparen en begon ineens te praten over een aanbouw aan de achterkant van het huis. ‘Als we veertigduizend aflossen en twintigduizend voor de verbouwing reserveren, houden we nog steeds een mooie buffer,’ zei hij terwijl hij met zijn telefoon boven zijn avondeten hing. ‘Ik wil eerst alles rustig bekijken.
’
‘Tuurlijk. Natuurlijk. Ik denk alleen met je mee. ’
Dat klonk redelijk.
En omdat ik hem vertrouwde, vertelde ik ook aan Marijke over de erfenis. We zaten bij haar aan de keukentafel. Ze had net een schaal appeltaart neergezet en keek me aan over haar leesbril. ‘Dat is een fors bedrag,’ zei ze.
‘Ja, het voelt nog onwerkelijk. ’
‘En wat ga je daarmee doen? ’
‘Waarschijnlijk deels aflossen, de rest sparen. Misschien later iets aan het huis.
’
Marijke trok haar mond scheef. ‘Sparen is verstandig. Tegenwoordig weet je nooit wat er gebeurt. ’
Willem, die de krant las aan de andere kant van de tafel, mompelde: ‘Zeker niet met die energieprijzen.
’
Sanne kwam binnen met haar jas nog aan. ‘Waar hebben jullie het over? ’
Daan antwoordde voordat ik iets kon zeggen. ‘Tessa heeft een erfenis gekregen van tante Els.
’
Sanne keek me aan, glimlachte kort en zei: ‘Nou, gefeliciteerd dan. ’
Ik wist niet wat ik daarop moest antwoorden. Gefeliciteerd omdat mijn tante dood was? Maar Marijke leek mijn ongemak niet te zien.
‘Het is een zegen,’ zei ze, ‘als je er verstandig mee omgaat. ’
Die zin bleef hangen, niet omdat hij hard was, maar omdat hij klonk alsof zij inspraak verwachtte. In de weken daarna merkte ik kleine dingen op. Daan veranderde zijn toegangscode op zijn telefoon.
Niet meteen verdacht, zei ik tegen mezelf. Iedereen mag privacy hebben. Hij begon ook vaker later thuis te komen. ‘Een klant in Rotterdam liep uit,’ zei hij, of ‘we moesten nog even met het team eten.
’ Hij vertelde het met dezelfde ontspannen glimlach als altijd, maar hij keek daarbij steeds net langs me heen, alsof hij wachtte tot ik zou knikken en hem met rust zou laten. Op een donderdagavond hoorde ik hem in de bijkeuken bellen. De deur stond op een kier. Ik wilde niet afluisteren, echt niet.
Ik liep alleen naar beneden omdat Frits aan de achterdeur zat te mauwen. ‘Ze twijfelt nog,’ hoorde ik Daan zeggen. Ik bleef staan. ‘Ja, mam, ik weet het.
Maar je kunt haar niet zo pushen. Dan trekt ze zich terug. ’
Mijn maag trok samen. Ik hoorde Marijke niet, alleen Daan.
‘Nee, ik regel het wel. Zeg vooral niets tegen Sanne. Die flapte er vorige keer bijna uit. ’
Toen kraakte de vloer onder mijn voet.
Daan draaide zich om. Zijn gezicht verstarde heel even, zo kort dat ik later bijna dacht dat ik het me had ingebeeld. ‘Met wie bel je? ’ vroeg ik.
Hij stopte zijn telefoon in zijn zak. ‘Met mijn moeder. Over kerst. ’
‘Over kerst?
’
‘Ja, ze wil weer dat idiote schema maken. Wie komt wanneer, wie neemt wat mee. Je kent haar toch? ’
Hij glimlachte.
Ik glimlachte terug, maar mijn hart klopte onregelmatig. Die nacht lag ik wakker naast hem. Buiten tikte regen tegen het raam. Daan ademde diep en gelijkmatig, één arm los over zijn hoofd.
Ik keek naar het plafond en probeerde mezelf wijs te maken dat ik overdreef. Hij had gezegd dat het over kerst ging. Zijn moeder bemoeide zich met alles. Sanne flapte inderdaad vaak dingen eruit.
Er was niets concreets, geen bewijs. Alleen een toon in zijn stem die ik niet herkende. De volgende ochtend stond ik eerder op dan normaal. Ik zette koffie, maakte mijn laptop open en logde in op onze gezamenlijke rekening.
We stortten daar elke maand geld op voor vaste lasten, boodschappen en de auto. Er was een afschrijving van 2. 750 euro naar een rekeningnummer dat ik niet kende. Bij de omschrijving stond slechts ‘voorschot afspraak’.
Mijn handen begonnen te trillen. Ik klikte op de transactie, maar kreeg geen verdere informatie te zien. Ik keek naar de datum: drie dagen eerder, op de avond dat Daan zogenaamd met zijn team in Rotterdam had gegeten. Toen hoorde ik hem boven de douche uitzetten.
Ik sloot het scherm niet meteen. Ik bleef naar die cijfers kijken, naar die ene regel die ineens zwaarder voelde dan alle documenten van de notaris bij elkaar. En voor het eerst vroeg ik me af of de erfenis van tante Els niet het begin van onze rust was geweest, maar een prijskaartje dat iemand anders al achter mijn rug had proberen te innen. Ik hoorde zijn voetstappen op de trap en klapte de laptop dicht.
Daan kwam de keuken binnen met een handdoek om zijn nek. ‘Ben je al wakker? ’
‘Waar is die 2. 750 euro naartoe gegaan?
’
Hij bleef midden in zijn beweging steken. Eén druppel water viel van zijn haar op de tegelvloer. ‘Welke 2. 750 euro?
’
‘Van onze gezamenlijke rekening, drie dagen geleden. Voorschot afspraak. ’
Hij pakte zijn mok alsof hij ineens dorst had. ‘Oh, dat.
Een aanbetaling voor een klant. Ik had mijn zakelijke pas niet bij me en ik moest het meteen regelen. Mijn werkgever stort het terug. ’
‘Waarom heb je me dat niet verteld?
’
‘Omdat het niets voorstelt, Tessa. Je kijkt alsof ik de kluis heb leeggeroofd. ’
Ik zei niets. Hij kende me goed genoeg om te weten dat stilte bij mij gevaarlijker was dan geschreeuw.
‘Het komt volgende week terug,’ zei hij zachter. ‘Echt. ’
Hij kuste mijn slaap, pakte zijn autosleutels en vertrok twintig minuten later zonder zijn boterhammen mee te nemen. Dat deed hij nooit.
Die middag belde ik de bank. Niet om hem te verraden, hield ik mezelf voor. Alleen om te begrijpen wat er was gebeurd. De medewerker kon mij geen volledige gegevens geven, maar bevestigde wel dat het bedrag niet naar zijn werkgever was gegaan.
Het was overgemaakt naar een particuliere rekening op naam van Daan. Mijn keel werd droog. Ik wachtte tot hij thuiskwam. Hij kwam pas na achten binnen met die vermoeide glimlach die ik vroeger lief vond.
Nu zag ik hoe zorgvuldig hij hem opzette. ‘Hoe was je dag? ’ vroeg hij. ‘De bank zei dat je die 2.
750 euro naar je eigen rekening hebt overgemaakt. ’
Zijn jas gleed langzaam uit zijn hand. ‘Heb jij de bank gebeld? ’
‘Ja.
Dat is nogal wat, Daan. Dat is onze rekening. ’
Hij keek weg naar de kat, naar het aanrecht, naar de regen tegen het raam. Overal, behalve naar mij.
Uiteindelijk liet hij zich op een stoel zakken. ‘Het is tijdelijk,’ zei hij. ‘Ik had een probleem. ’
‘Welk probleem?
’
‘Een domme investering. ’
‘Wat voor investering? ’
Hij wreef met beide handen over zijn gezicht. ‘Koen kende iemand die een kans had om in te stappen in een beveiligingsproject.
Ik dacht dat het snel geld kon opleveren. ’
‘Met ons geld? ’
‘Niet alleen met ons geld. ’
Die woorden maakten mijn lichaam koud.
‘Hoeveel dan? ’
Hij antwoordde niet. ‘Hoeveel, Daan? ’
‘Zeventienduizend.
’
Ik voelde mijn hart één keer hard tegen mijn ribben slaan. Zeventienduizend euro. ‘Het was niet de bedoeling dat het zo liep. Die man is verdwenen.
Koen is ook geld kwijt. ’
‘En die 2. 750 euro? ’
‘Ik moest een termijn betalen.
Aan iemand die geld van mij tegoed heeft. ’
Ik ging zitten omdat mijn benen niet meer stevig voelden. In de woonkamer tikte de verwarming. Frits sprong op de vensterbank en draaide zich om alsof hij een warmere plek zocht dan ons huis.
‘Je hebt zeventienduizend euro verloren,’ zei ik zonder iets te vragen. ‘Het was eerst maar vijfduizend. Toen dacht ik dat ik het kon rechtzetten. Met nog meer geld.
’
Hij knikte bijna onzichtbaar. ‘En je moeder weet dit. ’
Zijn hoofd schoot omhoog. ‘Waarom vraag je dat?
’
‘Omdat ik je haar hoorde bellen. Omdat jij zei dat ik twijfelde. Omdat Sanne niks mocht weten. ’
Hij stond op.
‘Mijn moeder weet dat ik stress heb. Meer niet. Je liegt. Jij doet nu alsof ik een crimineel ben.
’
‘Nee,’ zei ik. Mijn stem trilde, maar ik bleef hem aankijken. ‘Ik doe alsof ik getrouwd ben met iemand die mij de waarheid hoort te vertellen. ’
Hij sliep die nacht op zolder.
De volgende ochtend stuurde hij een bericht: ‘Ik regel dit. Vertrouw me alsjeblieft nog even. ’ Ik las het in de trein naar Utrecht tussen mensen met natte jassen en kartonnen bekers koffie. Mijn duim hing boven het scherm.
Ik wilde antwoorden dat vertrouwen geen voorschot was dat je kon opnemen en later terugbetalen. Maar ik schreef niets. De week erna ontdekte ik dat de 2. 750 euro niet terugkwam.
In plaats daarvan verdween er nog eens 1. 200 euro van de gezamenlijke rekening. Dit keer stond er ‘privéopname’ bij. Daan ontkende eerst dat hij het was.
Daarna zei hij dat hij de afschrijving niet had gezien. Uiteindelijk begon hij tegen me te schreeuwen dat ik hem behandelde alsof hij geen ademruimte verdiende. ‘Je hebt toch straks die erfenis? ’ riep hij.
‘Alsof we dakloos worden van een paar duizend euro, Tessa. Je hebt straks bijna tweehonderdduizend euro op je rekening en jij maakt een probleem van een paar duizend. Waar zijn we mee bezig, Tess? Jij en ik.
We zijn samen. Dat geld is net zo goed van mij als van jou. Je kunt toch gewoon een deel gebruiken om ons uit de shit te helpen? Dat is toch normaal?
Je zit daarop te passen alsof het goud is terwijl ik verzuip. Dat is niet normaal, Tessa. Dat is egoïstisch. Ik heb je nodig maar jij doet alsof ik een vreemde ben.
Jij met je principes en je nette mappen. Je zit daarop te passen alsof het goud is terwijl ik verzuip. ’
Die zin verbrijzelde iets in mij. ‘Wij hebben die erfenis niet,’ zei ik rustig.
‘Ik heb een erfenis gekregen van mijn tante. Er staat een naam in het testament, en dat is niet de jouwe. Het is niet voor jou om te besteden, niet voor je moeder en niet voor je investeringen. Je hebt geen recht op dat geld, Daan.
Niet juridisch en niet moreel. Je hebt gelogen, je hebt geld van onze gezamenlijke rekening naar je eigen rekening overgemaakt, en je hebt geprobeerd mij onder druk te zetten met het geld van mijn tante. Dat is niet “samen zijn”. Dat is stelen, Daan.
En ik ben klaar met jouw leugens. Ik ben klaar met jouw moeder die alles voor je beslist, en ik ben klaar met jouw schuldgevoel dat je op mij probeert af te schuiven. Je hebt geen recht op dat geld. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou. Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen.
Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd. Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie.
Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie. Dat beloof ik je. Dit is mijn geld.
Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou. Niet aan jullie. Aan mij.
En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou. Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie.
Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op. Nooit gehad. Nooit.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou.
Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen. Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd.
Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie. Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie.
Dat beloof ik je. Dit is mijn geld. Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou.
Niet aan jullie. Aan mij. En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou.
Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie. Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op.
Nooit gehad. Nooit. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou. Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen.
Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd. Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie.
Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie. Dat beloof ik je. Dit is mijn geld.
Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou. Niet aan jullie. Aan mij.
En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou. Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie.
Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op. Nooit gehad. Nooit.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou.
Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen. Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd.
Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie. Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie.
Dat beloof ik je. Dit is mijn geld. Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou.
Niet aan jullie. Aan mij. En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou.
Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie. Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op.
Nooit gehad. Nooit. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou. Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen.
Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd. Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie.
Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie. Dat beloof ik je. Dit is mijn geld.
Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou. Niet aan jullie. Aan mij.
En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou. Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie.
Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op. Nooit gehad. Nooit.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou.
Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen. Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd.
Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie. Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie.
Dat beloof ik je. Dit is mijn geld. Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou.
Niet aan jullie. Aan mij. En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou.
Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie. Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op.
Nooit gehad. Nooit. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou. Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen.
Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd. Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie.
Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie. Dat beloof ik je. Dit is mijn geld.
Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou. Niet aan jullie. Aan mij.
En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou. Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie.
Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op. Nooit gehad. Nooit.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou.
Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen. Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd.
Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie. Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie.
Dat beloof ik je. Dit is mijn geld. Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou.
Niet aan jullie. Aan mij. En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou.
Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie. Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op.
Nooit gehad. Nooit. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou. Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen.
Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd. Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie.
Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie. Dat beloof ik je. Dit is mijn geld.
Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou. Niet aan jullie. Aan mij.
En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou. Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie.
Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op. Nooit gehad. Nooit.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou.
Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen. Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd.
Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie. Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie.
Dat beloof ik je. Dit is mijn geld. Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou.
Niet aan jullie. Aan mij. En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou.
Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie. Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op.
Nooit gehad. Nooit. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou. Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen.
Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd. Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie.
Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie. Dat beloof ik je. Dit is mijn geld.
Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou. Niet aan jullie. Aan mij.
En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou. Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie.
Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op. Nooit gehad. Nooit.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou.
Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen. Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd.
Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie. Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie.
Dat beloof ik je. Dit is mijn geld. Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou.
Niet aan jullie. Aan mij. En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou.
Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie. Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op.
Nooit gehad. Nooit. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou. Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen.
Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd. Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie.
Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie. Dat beloof ik je. Dit is mijn geld.
Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou. Niet aan jullie. Aan mij.
En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou. Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie.
Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op. Nooit gehad. Nooit.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou.
Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen. Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd.
Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie. Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie.
Dat beloof ik je. Dit is mijn geld. Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou.
Niet aan jullie. Aan mij. En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou.
Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie. Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op.
Nooit gehad. Nooit. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou. Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen.
Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd. Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie.
Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie. Dat beloof ik je. Dit is mijn geld.
Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou. Niet aan jullie. Aan mij.
En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou. Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie.
Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op. Nooit gehad. Nooit.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou.
Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen. Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd.
Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie. Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie.
Dat beloof ik je. Dit is mijn geld. Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou.
Niet aan jullie. Aan mij. En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou.
Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie. Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op.
Nooit gehad. Nooit. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou. Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen.
Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd. Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie.
Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie. Dat beloof ik je. Dit is mijn geld.
Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou. Niet aan jullie. Aan mij.
En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou. Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie.
Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op. Nooit gehad. Nooit.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou.
Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen. Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd.
Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie. Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie.
Dat beloof ik je. Dit is mijn geld. Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou.
Niet aan jullie. Aan mij. En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou.
Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie. Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op.
Nooit gehad. Nooit. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou. Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen.
Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd. Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie.
Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie. Dat beloof ik je. Dit is mijn geld.
Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou. Niet aan jullie. Aan mij.
En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou. Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie.
Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op. Nooit gehad. Nooit.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou.
Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen. Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd.
Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie. Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie.
Dat beloof ik je. Dit is mijn geld. Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou.
Niet aan jullie. Aan mij. En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou.
Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie. Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op.
Nooit gehad. Nooit. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou. Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen.
Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd. Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie.
Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie. Dat beloof ik je. Dit is mijn geld.
Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou. Niet aan jullie. Aan mij.
En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou. Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie.
Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op. Nooit gehad. Nooit.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou.
Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen. Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd.
Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie. Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie.
Dat beloof ik je. Dit is mijn geld. Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou.
Niet aan jullie. Aan mij. En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou.
Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie. Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op.
Nooit gehad. Nooit. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou. Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen.
Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd. Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie.
Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie. Dat beloof ik je. Dit is mijn geld.
Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou. Niet aan jullie. Aan mij.
En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou. Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie.
Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op. Nooit gehad. Nooit.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou.
Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen. Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd.
Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie. Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie.
Dat beloof ik je. Dit is mijn geld. Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou.
Niet aan jullie. Aan mij. En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou.
Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie. Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op.
Nooit gehad. Nooit. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou. Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen.
Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd. Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie.
Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie. Dat beloof ik je. Dit is mijn geld.
Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou. Niet aan jullie. Aan mij.
En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou. Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie.
Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op. Nooit gehad. Nooit.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou.
Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen. Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd.
Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie. Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie.
Dat beloof ik je. Dit is mijn geld. Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou.
Niet aan jullie. Aan mij. En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou.
Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie. Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op.
Nooit gehad. Nooit. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou. Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen.
Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd. Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie.
Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie. Dat beloof ik je. Dit is mijn geld.
Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou. Niet aan jullie. Aan mij.
En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou. Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie.
Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op. Nooit gehad. Nooit.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou.
Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen. Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd.
Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie. Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie.
Dat beloof ik je. Dit is mijn geld. Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou.
Niet aan jullie. Aan mij. En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou.
Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie. Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op.
Nooit gehad. Nooit. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou. Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen.
Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd. Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie.
Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie. Dat beloof ik je. Dit is mijn geld.
Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou. Niet aan jullie. Aan mij.
En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou. Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie.
Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op. Nooit gehad. Nooit.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou.
Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen. Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd.
Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie. Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie.
Dat beloof ik je. Dit is mijn geld. Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou.
Niet aan jullie. Aan mij. En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou.
Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie. Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op.
Nooit gehad. Nooit. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou. Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen.
Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd. Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie.
Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie. Dat beloof ik je. Dit is mijn geld.
Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou. Niet aan jullie. Aan mij.
En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou. Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie.
Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op. Nooit gehad. Nooit.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou.
Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen. Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd.
Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie. Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie.
Dat beloof ik je. Dit is mijn geld. Mijn tante heeft het aan mij gegeven. Niet aan jou.
Niet aan jullie. Aan mij. En ik ga het beschermen tegen iedereen die het probeert af te pakken. Ook tegen jou.
Zeker tegen jou. Ik ben klaar met jouw leugens en ik ben klaar met jouw familie. Dit is mijn geld en mijn leven. En jij hebt daar geen recht op.
Nooit gehad. Nooit. Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou.
Het is nooit voor jou geweest. Ik heb dat geld niet voor jou. Ik heb het voor mij. En ik ga niet toestaan dat jij en je familie mijn toekomst kapotmaken om jullie eigen fouten te bedekken.
Je hebt geen recht op dat geld, Daan. Het is niet voor jou. Het is nooit voor jou geweest. Ik heb geprobeerd het goed te doen.
Ik heb geprobeerd je te vertrouwen, maar jij hebt dat vertrouwen verspeeld. Je hebt gelogen, je hebt achter mijn rug geld overgemaakt en je hebt je moeder op me afgestuurd. Ik ben klaar met jou. Ik ben klaar met jullie.
Ik ga naar de notaris en ik ga naar de bank. En als je nog één keer mijn geld probeert aan te raken, dan bel ik de politie. Dat beloof ik je.
