Mieszkanie należało do mnie od zawsze, jeszcze sprzed ślubu. Dawid nigdy nie kwestionował tej umowy, dopóki pewnego wieczoru nie położył przede mną dokumentów. „To są klucze do domu. Zabieram dzieci do Gdańska.
Magda dolała oliwy do ognia” – powiedział, a ja poczułam, jak ziemia usuwa mi się spod nóg. Rodzina Dawida właśnie dotarła do kliniki. Dawid wszedł do gabinetu z Alicją. Lekarz odwrócił się do nich.
Lekarz spojrzał na Dawida. Dawid gwałtownie odwrócił się do Alicji. „Zmusiłaś mnie do rozwodu” – wysyczał. Na korytarzu kliniki napięcie było nie do zniesienia.
„Jadę teraz do biura” – rzucił Dawid i wyszedł. Kasjerka zbliżyła kartę do czytnika. Dawid stanął przy niej. Zobaczył przelew na ponad 800 000 zł ze wspólnego konta na osobiste konto, na zakup mieszkania dla Alicji.
Na widok Dawida podbiegła do niego Zuzia. Dawid zrobił krok do tyłu. „Zmusiłaś mnie do rozwodu, do przelania pieniędzy na mieszkanie” – powiedział do niej. Odwrócił się do siostry.
„Umowa w wysokości 4 milionów złotych, 800 000 przelane, by kupić Alicji mieszkanie” – wyczytał. Odwróciła się do Alicji z jadem w głosie. „Kupujący wpłacił już 20 000 zł zadatku” – dodała. Odwrócił się do niej gwałtownie.
„Mamo, muszę jechać do biura” – powiedział i wyszedł. Dawid wysiadł szybko, ale ledwo wszedł do holu. Dyrektor finansowy Andrzej podbiegł do niego. Jedno imię od razu przyszło mu do głowy.
„Ponad 40 000 przelane na konto osobiste, 20 000 na zakupy osobiste, 40 000 na biżuterię, 100 000 jako zaliczka na mieszkanie” – wyliczał Andrzej. Dawid odwrócił się do Andrzeja. „Kto ma dostęp do tych dokumentów? ” – zapytał.
Zuzia nadal stała z twarzą przyklejoną do szyby. Dyrektor finansowy podszedł do niego. Przy wyjściu stał mężczyzna i machał do nas ręką. Wujek Marek nachylił się do dzieci.
„Jeśli pozwolisz, żeby to trafiło do sądu, mogą cię zmusić do zwrotu wszystkich pieniędzy, które przelałeś Alicji” – ostrzegł. „Dawid, czy możesz przyjechać do szpitala? ” – usłyszał w telefonie. Dawid wziął kluczyki do samochodu.
„Zmusiłaś mnie do rozwodu” – powtórzył w myślach. Odwrócił się do siostry. Zuzia podbiegła do okna. „Do Trójmiasta” – odpowiedział na jej pytanie.
Zbliżył się do niego mężczyzna w garniturze. „Nie macie do tego prawa” – powiedział Dawid. Wziął dokumenty do rąk. Dyrektor finansowy Andrzej pospiesznie do niego podszedł.
Dawid wszedł do swojego gabinetu. Został w biurze do późna. „Po co do tego wracać? ” – zapytał sam siebie.
Zuzia wbiegła do środka. Wybiegła do przodu. Wyjechała do Gdańska. Po chwili do drzwi zapukał Andrzej.
Resztki dziennego światła wlewały się do biura. Wujek Marek podszedł do mnie. Powrót do poprzedniego stanu staje się niemożliwy. Odłożył dokument z powrotem o wyjeździe do Katarzyny.
Magda wparowała do biura. Andrzej zapukał i wsunął głowę do gabinetu. [odchrząknięcie] Podeszłam wolnym krokiem do dzieci.
A jednak o dziwo to te same zamknięte drzwi pozwalają rozpocząć nowy, piękniejszy, cichszy i pewniejszy rozdział naszego życia.
