Maja obserwowała, jak goście podchodzą do niego jeden po drugim. Każdy chciał coś od Jamesa: uścisk dłoni, spojrzenie, potwierdzenie, że istnieje. Stał w centrum sali bankietowej jak magnes, a ona trzymała się z boku, udając, że poprawia naszyjnik. Kiedy podszedł do niej, jego usta wygięły się w coś, co nie było do końca uśmiechem.
„Myślałaś, że ktoś przyzna się do przestępstwa przy szampanie? ” – zapytał cicho. Maja chwyciła się poręczy, wdychając głęboko powietrze. Byli na dwudziestym piętrze, a za szybą rozciągało się miasto pełne świateł, które wyglądało jak mapa czyichś tajemnic.
James prowadził ją obok kilku biur do podwójnych drzwi. Na końcu korytarza zapukał raz, otworzył i gestem zachęcił do wejścia. Jego twarz pozostała nie do odczytania. „To rozdrobniony system, który wymusza różne strategie cenowe” – powiedział, kiedy zamknął drzwi za sobą.
„To brzmi, jakbyś zwalał winę na system, zamiast wziąć odpowiedzialność za swoją rolę. ” – odparła Maja, krzyżując ręce. „Wyjaśniam system, a nie go usprawiedliwiam. Sam system musiałby się zmienić.
” – James wzruszył ramionami i odwrócił się do okna. „Powiedziałem, że ogranicza mnie system większy niż jakakolwiek jedna firma. ”
Maja podeszła do okna, patrząc na światła miasta. „Chcemy tego samego, żeby ludzie mieli dostęp do leczenia.
Po prostu inaczej widzimy drogę do tego celu. A może widzimy te same problemy, tylko jesteśmy bezsilni w swoich granicach? ” – powiedziała. James odwrócił się do niej.
„Zły jest system. Albo masz genialny trop do artykułu, albo kogoś poznałaś. ” – uśmiechnął się lekko. Maja zaśmiała się cicho.
„A jeśli tego nie zrobię, będę tego żałował do końca życia. Dobrze, dołączam do klubu. Przyjdź dziś wieczorem do mnie. ” – odpowiedziała, czując, że coś w niej pęka.
Portier skierował ją do prywatnej windy. Maja wysiadła na ostatnim piętrze i zadzwoniła do drzwi. James otworzył niemal natychmiast. „Zapytał, idąc do kuchni, czy napiłaby się czegoś.
Maja podeszła do okna i powiedziała: „Więc w pewnym sensie twoje kłamstwo doprowadziło nas do tej szczerości. ”
Wysłała do Itana krótką wiadomość, a potem uśmiechnęła się, gdy James przyciągnął ją do siebie. „Nie mogę oczekiwać, że opinia publiczna uwierzy, że nasze działania są altruistyczne, skoro inni wykorzystują te same narzędzia do egoistycznych celów” – szepnęła. Pogodzili się tej samej nocy, a ich spór paradoksalnie zbliżył ich do siebie bardziej niż gdyby nigdy do niego nie doszło.
Rano Maja wstała wcześniej, żeby napić się kawy, i zobaczyła na stole notatki Jamesa. Były tam ceny, nazwiska, daty. Wzięła je do ręki, czując, że to może być początek czegoś ważnego. Po prezentacji podszedł do niej młody lekarz i zapytał, czy zna kogoś, kto mógłby pomóc w sprawie wysokich cen leków.
Maja skinęła głową, mówiąc, że zna kogoś, kto rozumie system od środka. James zgodził się spotkać z lekarzem, a potem z innymi ludźmi, którzy cierpieli przez te same mechanizmy. Maja zaczęła pisać artykuł, ale coś ją powstrzymywało. „Teraz widzisz odcienie szarości, trudne decyzje i ludzi, którzy próbują działać dobrze, mimo że system jest wadliwy” – powiedziała do siebie.
Jej przyjaciółka, Marta, zadzwoniła w południe. „Maja, słyszałam, że pracujesz nad tym artykułem o cenach leków. Uważaj, bo to bardzo delikatny temat. ” – Maja westchnęła.
„Wiem. Ale nie mogę oczekiwać, że opinia publiczna uwierzy, że nasze działania są altruistyczne, skoro inni wykorzystują te same narzędzia do egoistycznych celów. ” – odpowiedziała. Wieczorem spotkała się z Jamesem w jego biurze.
„Mam pomysł. Połączę cię z innymi prezesami, z politykami, z ludźmi, którzy cierpią przez te same mechanizmy. Dam ci dostęp do informacji, do których żaden dziennikarz zwykle nie dociera. ” – powiedział.
Maja patrzyła na niego przez długą chwilę. „Jesteś genetycznie niezdolna do obojętności wobec niesprawiedliwości” – powiedziała, cytując jego własne słowa. „Wiem. I dlatego nie mogę tego zostawić.
” – odpowiedział. Następnego dnia Maja napisała pierwszy szkic artykułu. Ale zanim go wysłała, zadzwonił James. „Jest coś, o czym powinnaś wiedzieć.
To nie jest takie proste, jak myślałaś. ” – jego głos brzmiał poważnie. „Co masz na myśli? ” – zapytała, ściskając telefon.
„Widziałem twoją notatkę o tym, że inne firmy podejmowały podobne decyzje cenowe. Ale to nie była tylko decyzja rynkowa. To była część czegoś większego. ” – przerwał.
„Czego? ” – Maja czuła, że serce bije jej szybciej. „Chodź dziś wieczorem do mojego biura. Pokażę ci wszystko, co znalazłem.
” – powiedział i rozłączył się. Maja siedziała przy biurku, patrząc na ekran komputera. Pomyślała o drodze, która ich tu doprowadziła, od przeciwników do partnerów, od podejrzenia do zaufania, od prostych historii do złożonych prawd. Wstała i wzięła płaszcz.
Kiedy wchodziła do biura Jamesa, zobaczyła go stojącego przy oknie, trzymającego teczkę z napisem „Poufne”. „Co tam jest? ” – zapytała cicho. James odwrócił się i podał jej teczkę.
„Przeczytaj. Ale pamiętaj, że możesz już nie chcieć wracać do tego, co wiedziałaś wcześniej. ” – Maja otworzyła teczkę, przewracając kartki. Na jednej z nich zobaczyła nazwisko swojego ojca.
Zamarła. „Skąd masz to nazwisko? ” – wyszeptała. „To dopiero początek, Maja.
Połącz kropki, a znajdziesz odpowiedzi, których szukałaś” – James wziął ją za rękę. Maja spojrzała na niego, czując, że wszystko w niej drży. „I co z tym zrobimy? ” – zapytała.
„Napiszesz artykuł. Ale tym razem z pełną prawdą, nawet jeśli to bolesne. ” – odpowiedział.
Maja skinęła głową, ale w myślach miała tylko jedno pytanie: czy była gotowa zniszczyć wszystko, co znała?
